Historia szkoły

W latach przedwojennych uczniowie z Górek uczęszczali do Szkoły Podstawowej w Rudsztandar1zie i Dębem Wielkim. W latach czterdziestych zaczęto tworzyć szkolnictwo w Górkach. W tym czasie zajęcia odbywały się w prywatnych domach. Na początku w gospodarstwie pana Stefana Piotrkowicza, następnie u Państwa Piraszewskich i Pana Aleksandra Woźnicy. Szkoła u Państwa Piraszewskich mieściła się w dwóch izbach i uczyło się tam sześcioro dzieci. Od 1949 roku szkołę tę przeniesiono do pana Barana. Budynek zbudowany był z bali i kryty strzechą. Klasy były łączone. Uczniowie od klasy I do VI uczyli się w szkole, w systemie klas łączonych, a do klasy VII uczęszczali do Szkoły Podstawowej w Rudzie. W tym czasie było dwóch nauczycieli, którzy uczyli wszystkich przedmiotów: Pani Maria Pieniak i Pani Tadzikowska. Kierownikiem szkoły był Pan Gawryś. Ze względu na trudne warunki nauczyciele zmieniali się. Do pionierów krzewiących oświatę na terenie miejscowości należeli: Pani Cieplicka, Pani J. Wasilewska, Pani Z. Krzewińska, Pani I. Piraszewska (z domu Klimek), Pani Z. Cała, Pan Pawiński i Pani Z. Materka, która od 1956 roku została kierownikiem szkoły. W tym czasie zrodziła się inicjatywa społeczna budowy nowej szkoły. Wszyscy z wielkim zaangażowaniem podjęli się tej trudnej sprawy. Wszystkie prace nadzorował Pan Andrzej Piotrkowicz. Według zapisu budowę szkoły ukończono w 1958 roku. W szkole tej znajdowały się cztery sale lekcyjne, maleńki pokoik nauczycielski, a na poddaszu mieściły się mieszkania dla nauczycieli oraz biblioteka. Od 1965 roku podniesiono stopień organizacyjny do szkoły ośmioklasowej. Podzielono również jedną z sal uzyskując dodatkową klasę lekcyjną. Zajęcia odbywały się w systemie klas łączonych. Funkcje kierownicze w latach 1960 – 1973 pełnili m.in.: Pani Zuzanna Materka, Pan Andrzej Gańko, Pani Maria Kaczmarczyk, Pani Elżbieta Biernacka.

W roku szkolnym 1972/73 nastąpiła zmiana stopnia organizacyjnego szkoły. Klasy IV-VIII zostały przeniesione do Gminnej Szkoły Zbiorczej w Dębem Wielkim. W Górkach pozostały klasy 0-III oraz oddział przedszkolny. Szkoła działała jako Punkt Filialny podlegający Gminnej Szkole Zbiorczej w Dębem Wielkim. W tym okresie dokonano modernizacji placówki (podłączono wodę i założono centralne ogrzewanie). Funkcje kierownicze w tym okresie pełnili: Pani Teresa Chróścicka, Pani Bogusława Rosłaniec, Pani Stanisława Włodarczyk-Gielo, Pani Teresa Rogala, Pani Katarzyna Rosochacka oraz Pani Renata Osica-Duszczyk która do dnia 1 września 2013r. pełni funkcję dyrektora szkoły. Od roku 1988/89 naszej szkole przywrócono status samodzielnej placówki. Od roku szkolnego 1990/91 przywrócono klasę IV, a w następnych latach uczyły się kolejne starsze klasy V i VI. Pracowano systemem klas łączonych w bardzo trudnych warunkach lokalowych. W roku szkolnym 1991/92 powołano Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły. W maju 1994 r. na plac szkolny weszła ekipa budowlana kopiąc fundamenty pod przyszły budynek szkoły. Dzięki zaangażowaniu wszystkich 18 grudnia 1995 roku nastąpiło uroczyste przecięcie wstęgi nowo dobudowanego skrzydła szkoły. Nieco później otwarto salę gimnastyczną. Od 1 września 1996 roku uczyła się już w szkole klasa VII, a w następnym roku klasa VIII. Od 1 września 1999 r. w związku z reformą oświaty placówka stała się Sześcioklasową Szkołą Podstawową. W dniu 27 września 2003 roku nadano szkole imię Szarych Szeregów i nastąpiło wręczenie pięknego sztandaru. Dzień ten obchodzony jest uroczyście jako Święto Szkoły.

Patronem szkoły są SZARE SZEREGI.

PRZECZYTAJCIE KILKA SŁÓW O DZIELNYCH, MŁODYCH LUDZIACH, KTÓRZY ODDALI ŻYCIE ZA WOLNOŚĆ NASZEJ OJCZYZNY – RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

Dnia 27.09.1939 r. odbyło się zebranie obecnych w Warszawie członków Naczelnej Rady Harcerskiej, na którym zapoczątkowano działalność konspiracyjną, przyjmując kryptonim „Szare Szeregi”. Przewodniczącym został ksiądz Jan Mauersberger, a Naczelnikiem hm. Florian Marciniak. Organizacja harcerek przyjęła kryptonim „Związek Koniczyn” (potem „Bądź Gotów”), a jej pracą kierowała hm. Józefina Łapińska. Konspiracyjne harcerstwo skupiało ok. 10 tys. harcerzy i ok. 5 tys. harcerek.

Szare Szeregi ściśle współpracowały z Armią Krajową i Delegaturą Rządu RP na Kraj. Dzieliły się na trzy grupy wiekowe : 12-14 lat „Zawiszacy”, 15-18 lat „Bojowe Szkoły (BS)”, powyżej 18 lat „Grupy Szturmowe (GS)”. Program działania poszczególnych jednostek organizacyjnych wchodzących w skład Organizacji Harcerzy uzyskał nazwę „Dziś-Jutro-Pojutrze”. Jego podstawową myślą było, aby każdy harcerz brał udział w walce w okresie konspiracji (Dziś), by równocześnie przygotowywał się do walki jawnej w okresie powstań (Jutro) oraz by w tym samym czasie przygotowywał się do pracy w wolnej już Polsce (Pojutrze). Ta podstawowa myśl programowa, rozpracowana w szczegółach przewidywała dla każdego poziomu wieku (Zawisza,BS,GS) inny rodzaj służby, na poszczególne etapy (Dziś, Jutro, Pojutrze). W tak powstałej szachownicy jedna kratka została świadomie nie zapełniona, mianowicie „Zawisza” nie brała udziału w walce „Dziś”, zastępując to grą przygotowywującą na „Jutro” i „Pojutrze”.

Aby utrudnić Niemcom rozpracowanie organizacji tradycyjne nazwy zastąpiono kryptonimami :

  • Główna Kwatera – „Pasieka”
  • Chorągiew – „Ul”(kilkanaście hufców)
  • Hufiec – „Rój” (kilkanaście drużyn)
  • Drużyna – „Rodzina” (kilka zastępów)
  • Zastęp – „Pszczoła” (kilku harcerzy)
  • Chorągiew Mazowiecka miała kryptonim „Ul Puszcza”.

Harcerze Szarych Szeregów wykonali w czasie trwania okupacji setki akcji w zakresie małego sabotażu i dywersji. Bojowe Szkoły specjalizowały się w akcjach zbrojnych. Wtedy płynęła krew.

„N”- kryptonim dywersji skierowanej przeciwko żołnierzom i funkcjonariuszom aparatu okupacyjnego oraz volksdeutschom. Miała ona na celu sianie zwątpienia i niewiary w zwycięstwo.

„WISS”- Wywiad i Informacja Szarych Szeregów – służba mająca za zadanie zbieranie w terenie wiadomości o stanie i ruchach wojsk nieprzyjaciela.

W Warszawie w latach 1940-1944 działała konspiracyjna organizacja „Wawer”, która współpracowała z Szarymi Szeregami w akcjach Małego Sabotażu (napisy, nalepki, rysunki na murach, gazowanie lokali, wybijanie szyb, ulotki, afisze, flagi narodowe, szykany wobec kanalii itd.). Mokotów, jeden z okręgów, na jakie podzielona została stolica w „Wawrze”- obsadzony był przez kilka drużyn „Szarych Szeregów” – między innymi jeden z czterech rejonów Mokotowa obejmowała w latach 1941-42 grupa Zośki. W ramach tych akcji w nocy 11/12.02.1942r. Aleksy Dawidowski zdjął z pomnika Kopernika niemiecką tablicę. Do innych ważnych akcji należą:

26.03.1943 – akcja odbicia z rąk hitlerowskich jednego z harcerzy Jana Bytnara ps. „Rudy”. Całą akcją dowodził Stefan Broniewski ps. „Orsza”, ale oddziałem odbijającym dowodził Tadeusz Zawadzki ps. „Zośka”.

07.09.1943 – grupa bojowa z oddziału Agat (batalion Parasol) dokonała udanego zamachu na zastępcę komendanta Pawiaka Franzu Burklu (bez strat własnych).

01.02.1944 – wydzielona grupa batalionu Parasol dokonuje udanego zamachu na kata Warszawy, dowódcę SS i Policji Franza Kutscherę. Akcją dowodził B. Pietraszewicz ps. „Lot”.

Oddziały Szarych Szeregów brały także udział w Powstaniu Warszawskim ponosząc poważne straty (zginęło ok. 920 harcerzy i 120 harcerek). W Chorągwi Warszawskiej oddziały harcerskie to: bataliony: Zośka, Parasol, Wigry, Gustaw (HP); kompania porucznika Jacka.

27 września – dniu Święta Szkoły, zapraszamy żyjących jeszcze bohaterów – członków Szarych Szeregów.

W 2005 roku gościliśmy Panią Stanisławę Pelczarską, ps. „Mila”. W czasie strasznej okupacji hitlerowskiej i w czasie Powstania Warszawskiego była łączniczką Szefa Kwatery Głównej Szarych Szeregów – Piotra Pomiana. Zginął On na jej rękach w sierpniu 1944 roku. Pani „Mila” została ciężko ranna. Mimo długiego życia, pełnego łez, krwi i śmierci opowiadała nam, że warto żyć i uczyć się. Dla Polski.